Liefde op vier pootjes

Ik was een groot dierenliefhebber als kind zijnde. Maar ik dacht niet dat ik bij het samenwonen een poesje zou adopteren. Dingen liepen toch anders, en voor je het weet heb je er meer dan twee. Katten zijn net als chocolaatjes, chips en drop – het blijft nooit bij eentje. Daar zijn ze immers veel te leuk en lief voor. Maar waarom zijn ze zo leuk?

Ze zijn gewoon zo leuk
Ik kan het niet uitleggen in een paar simpele woorden waarom ik katten zo leuk vind. Ik vind alle dieren leuk, honden, tijgers, pinguïns, vogels en egeltjes. Ik vind ze allemaal lief. Maar katten heb toch een speciaal plekje in mijn hart.

Ik herinner mij momenten dat ik als tiener huilend in de badkamer op de grond zat met Roos (de poes van toen). Die mijn niet begrijpend aan keek en gewoon lieflijk spinde. Of boogie (de andere poes van toen) die in mijn baby bedje sliep en die respect afdwong bij de hond en graag achter vlinders aan zat.

Pas toen ik een kitten van een half jaar adopteerde realiseerde ik mij hoe leuk en interessant ze eigenlijk zijn. Iets waar ik nooit aan gedacht had toen ik nog een stuk jonger was.

cat-1279746_1280

Kan niet zonder
Ik zou echt niet zonder (mijn) katten kunnen. Ze zijn veel te leuk, en Suki en Hiro zijn veel te lief en te ondeugend. Een dag zonder mijn eigen boefjes voelt niet compleet, leeg en onwennig. Ik vind het helemaal niks. Er is dan geen routine meer van eten geven, spelen en knuffelen. Geen gekke poezen die rond rennen en ondeugend zijn.

Geen rommel meer
Mijn katten hebben mij geleerd om geduldig te zijn! Om verantwoordelijk te zijn en om te proberen om te genieten van de kleine dingen in het leven en om niet te blijven hangen in het verleden. Ze kunnen immers zo heerlijk relaxed liggen en de wereld voorbij zien gaan voordat ze nog een tweede dutje doen. Zich niet bewust van alle dingen die om hun heen gebeuren in de wereld.

En als je een rot humeur hebt, dan zijn mijn katten er om mij op te vrolijken of gewoon om mee te knuffelen. Een goede knuffel met hun doet mij altijd goed. Maar ze zijn ook de reden waarom ik mijn huis netjes probeer te houden. Als ik niet stofzuig gaat Hiro veel niezen en als ik alle papieren en boeken niet opruim ligt het binnen no time op de grond.

Moeite
Katten win je niet zomaar voor je. Je moet vaak toch goed je best doen om hun vertrouwen en liefde te winnen. Daar gaat veel tijd en liefde en zitten, maar elke kat is natuurlijk ook anders. Ook dat maakt het juist allemaal zo leuk! Als je er voor zorgt dat ze alle zorg krijgen die ze nodig hebben, en hun respecteert zoals ze zijn, kom je een heel eind.

Ik vind dat dieren ons nog heel veel kunnen leren. Maar dat moeten wij zelf ook willen.

Onvoorwaardelijke liefde
Een kat, net als elk ander dier kent onvoorwaardelijke liefde. Ze beoordelen je niet (als zegt hun blik soms iets heel anders) terwijl jij huilend op de bank een bak Ben & Jerry’s naar binnen werkt. Ze weten wanneer je je rot voelt en wanneer je een knuffel wilt. Zijn het geen knuffelaars? Dan zullen ze sowieso bij je in de buurt zijn, of misschien gewoon naast je zitten om je op te beuren. Ze sleuren ons door de rot dagen heen.

Ze leren ons om te leven van dag tot dag, om het rustig aan te doen en om vooral niet te stressen!

Ik kan mij dan ook geen leven meer zonder hen voorstellen. Zonder hun zou ik niet de persoon zijn die ik nu ben.

EIR

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

3 thoughts on “Liefde op vier pootjes

  1. Ja, je hebt helemaal gelijk dat het vaak niet bij eentje blijft met katten. Mijn man en ik hebben er twee. We hadden er eerst één maar die was zo hyper dat we dachten dat hij misschien een speelmaatje miste. Nou is hij nog steeds hyper maar richt het op de andere kat. Die ander is overigens echt moeilijk wat betreft vertrouwen winnen. Wat dat betreft heb je helemaal gelijk dat katten niet zo snel mensen vertrouwen en er veel tijd, liefde en energie in gaat zitten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *