Met baby stapjes vooruit

Nu ik voor het vrijwilligers werk wat ik doe al af en toe baasjes mag helpen met hun kat die gedragsproblemen hebben of enorm bang zijn of andere dingetjes heeft, is dat een perfecte manier om ervaring op te doen. Het blijft lastig, omdat ik de poes in kwestie niet kan zien. Hun baasjes zijn dus mijn ogen en ik moet onwijs veel vragen stellen.

cat-998715_1920

Jeanette

Zo ging het dus ook met Jeanette. Een klein poesje dat al voor een geruime tijd geadopteerd was. Daarvoor zat ze in een gastgezin zonder peutertjes die super veel energie hebben. Ze is geadopteerd door een gezin met twee zoontjes. Een hele andere omgeving en een stuk drukker. Jeanette, die al een verlegen meisje is verstopte zich de hele dag in een kamer, was als de dood voor de kinderen en kwam alleen in de avond even beneden maar was dan heel erg alert, nerveus en bang.

Haar baasje kreeg van mij een stappenplan en we besloten na twee weken nog eens contact op te nemen om te kijken hoe het ging en of er wat verandert kon worden. Uit nieuwsgierigheid heb ik tussendoor nog contact met haar baasje gehad.

Het ging niet zoals we gehoopt hadden en ondanks dat ze wilde door blijven gaan zonk de moed hun af en toe behoorlijk in de schoenen. Tot ze ineens een stapje vooruit ging, in de avond wilde spelen en er echt voor ging en gek ging doen. De dag daarna sliep ze als een roos bij hun op de bank, maar de dag daarna was het bange poesje weer terug. Enorm balen, maar aan het einde van de tweede week ging het gelukkig weer goed. Ik kreeg zelfs een filmpje toe gemaild waar Jeanette overdag aan het spelen was met een van de zoontjes. Ongelooflijk! Ik was sprakeloos en kon wel janken van geluk.

Het gaat steeds stukken beter met Jeanette, ze is nog steeds verlegen en vaak boven. Maar ze komt steeds vaker beneden. Nog niet wanneer de kinderen druk bezig zijn beneden, maar haar zelfverzekerdheid gaat met baby stapjes voor uit. Langzaam, maar langzaam is juist goed. Het is daarom ook ontzettend fijn dat haar baasjes super veel geduld voor haar hadden.

Uiteindelijk zal Jeanette zelfverzekerder worden en met wat tijd zelfs minder (of helemaal niet) bang voor de kids. En dat is precies wat we willen! We komen er wel!

EIR

Share on FacebookGoogle+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *